Ernestine Rose

Ernestine Louise Rose urodziła się 13 stycznia 1810 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Jej ojciec był rabinem. Już w dzieciństwie kwestionowała religijne normy, zwłaszcza te uzasadniające niższą pozycję kobiet. Jako nastolatka zadeklarowała, że nie jest osobą wierzącą. W 1827 roku wyjechała do Berlina, a następnie podróżowała po Europie. W 1836 roku poślubiła Williama Rose’a i wyjechała z nim do Stanów Zjednoczonych. W 1869 roku uzyskała amerykańskie obywatelstwo.

W Stanach Zjednoczonych Rose wygłaszała wykłady o zniesieniu niewolnictwa, równouprawnieniu kobiet, tolerancji religijnej i edukacji publicznej. Współpracowała między innymi z Pauliną Kellog Wright Davis i Elizabeth Cady Stanton. Uczestniczyła w działaniach na rzecz praw kobiet w stanie Nowy Jork, w tym w kampanii, która doprowadziła do przyjęcia w 1848 roku ustawy chroniącej własność mężatek. W 1854 roku została wybrana przewodniczącą Narodowego Konwentu Praw Kobiet. W 1869 roku wróciła do Wielkiej Brytanii, a po poprawie zdrowia włączyła się w kampanię na rzecz praw wyborczych kobiet. Zmarła 4 sierpnia 1892 roku w Brighton.

Na podstawie artykułu „Ernestine Rose” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.