Antoni Ostaszewski

Antoni Ostaszewski urodził się 26 czerwca 1896 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Ukończył tam prywatne gimnazjum, a w 1915 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i służył jako lekarz batalionowy. Studia ukończył w 1926 roku, uzyskując dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Pracował m.in. w ambulatorium dla górników na Górnym Śląsku, a następnie jako lekarz pułkowy w Cieszynie. W 1936 roku awansował do stopnia majora.

Podczas kampanii 1939 roku był szefem sanitarnym 21. Dywizji Piechoty Górskiej. Po zwolnieniu z niewoli niemieckiej wrócił do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie pracował jako lekarz i działał w Polskim Czerwonym Krzyżu. W grudniu 1939 roku został komendantem Związku Walki Zbrojnej w mieście, a później szefem sanitarnym obwodu piotrkowskiego. Działał w konspiracji i pomagał ratować żydowskie dzieci. Aresztowany wraz z żoną w 1942 roku, był więziony m.in. na Majdanku, w Groß-Rosen i Sachsenhausen. W maju 1945 roku wrócił do Piotrkowa i podjął pracę lekarską. Zmarł tam 6 lipca 1946 roku.

Na podstawie artykułu „Antoni Ostaszewski (1896–1946)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.