Leopold Lewin

Leopold Lewin urodził się 28 lipca 1910 roku w Piotrkowie Trybunalskim. W 1927 ukończył tamtejsze gimnazjum, po czym rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Wyższej Szkole Dziennikarskiej. Obie uczelnie ukończył w 1931 roku. Debiutował jako poeta w 1929 roku, a dwa lata później wydał tom „Wyrąb lasu”. Tworzył poezję i tłumaczył utwory z języka niemieckiego, rosyjskiego i radzieckiego.

W czasie wojny przebywał we Lwowie, został aresztowany przez Sowietów i skazany na ciężkie roboty. Po zwolnieniu wstąpił do Armii Andersa, a później działał w Związku Patriotów Polskich. Po wojnie pracował w redakcjach, między innymi tygodnika „Kultura” i miesięcznika „Literatura na Świecie”. Kierował też Warszawskim Teatrem Objazdowym. Należał do Związku Zawodowego Literatów Polskich, Polskiego PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jest autorem między innymi zbiorów „Wiersze z półwiecza” i „Posłanie do wnuka”. Zmarł 7 grudnia 1995 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Leopold Lewin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.