Marceli Nencki

Wilhelm Marceli Nencki urodził się 15 stycznia 1847 roku w Boczkach. Był lekarzem, chemikiem i fizjologiem. W wieku dziewięciu lat rozpoczął naukę w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie ukończył szkołę w 1863 roku. Po wybuchu powstania styczniowego wstąpił do oddziału Józefa Oxińskiego. Po upadku powstania opuścił zabór rosyjski i studiował w Krakowie, Jenie oraz Berlinie. W 1870 roku ukończył wydział lekarski Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma i uzyskał doktorat.

Pracował w Berlińskiej Akademii Przemysłowej, a następnie na Uniwersytecie w Bernie, gdzie był profesorem chemii fizjologicznej i bakteriologii. Badał między innymi związki azotowe, kwas moczowy i mocznik. W 1891 roku rozpoczął pracę w Cesarskiej Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu, gdzie prowadził badania nad chemią soków żołądkowych i zwalczaniem cholery. Odkrył bakterie zdolne do życia w atmosferze beztlenowej oraz opracował salol, środek leczniczy. Opublikował 174 prace. Zmarł 14 października 1901 roku w Petersburgu; został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Marceli Nencki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.