Nahum Carmeli

Nahum Carmeli, urodzony jako Hillel Krymołowski, przyszedł na świat 10 stycznia 1918 roku w Piotrkowie Trybunalskim. W wieku sześciu lat wyemigrował z rodziną do Palestyny, gdzie osiedlił się w Tel Awiwie. W 1937 roku rozpoczął naukę malarstwa w Instytucie Avni w Tel Awiwie, a wśród jego nauczycieli byli Josef Zaritzky i Awigdor Steimacki. W tym okresie przyjął nazwisko Carmeli. Brał udział w zakładaniu kibucu Chulata, a po zakończeniu wojny izraelsko-arabskiej wrócił do kibucu i pracował w rybołówstwie oraz sadownictwie.

Carmeli służył w Haganie i Palmachu, a podczas wojny izraelsko-arabskiej walczył w Brygadzie Jiftach. W 1967 roku zaciągnął się do Korpusu Inżynieryjnego Dowództwa Północnego. Po przejściu do rezerwy w 1982 roku zwiększył aktywność artystyczną, a od 1988 zajmował się wyłącznie sztuką. Tworzył abstrakcyjne obrazy techniką olejną, wykorzystując jaskrawe kolory i czarne akcenty. Zmarł w Chulacie.

Na podstawie artykułu „Nahum Carmeli” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.