Stanisław Głazowski
- Urodzony
- 14 kwietnia 1894, Piotrków Trybunalski
- Zmarł
- 1973, Otwock
Stanisław Głazowski, używający pseudonimu „Sokół”, urodził się 14 kwietnia 1894 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Był matematykiem i legionistą, synem Bronisława i Józefy z Gorazdowskich. Należał do „Strzelca” i służył w 4. plutonie Pierwszej Kompanii Kadrowej, uczestnicząc w jej szlaku bojowym. Od października 1916 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie z bolszewikami w 1920 roku.
Po opuszczeniu wojska pracował jako nauczyciel matematyki w Kuźnicy Białostockiej, a od 1932 roku był dyrektorem szkoły. W okresie międzywojennym angażował się w harcerstwo i działalność społeczną. Zainicjował budowę pomnika polskich żołnierzy poległych w 1920 roku w walkach nadniemeńskich. W czasie II wojny światowej został wywieziony na Sybir; do Polski wrócił po 33 latach tułaczki. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości, Złoty Krzyż Zasługi oraz Odznakę Pamiątkową „Pierwszej Kadrowej”. Zmarł w 1973 roku w szpitalu w Otwocku, a pochowano go na warszawskim cmentarzu na Bródnie.
Na podstawie artykułu „Stanisław Głazowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
