Stefan Jażdżyński
Oficer
- Urodzony
- 25 marca 1886, Piotrków Trybunalski
- Zmarł
- 21 września 1938, Warszawa
- Zawód
- oficer
Stefan Jażdżyński (25 marca 1886 - 21 września 1938) był oficerem Wojska Polskiego i pułkownikiem piechoty. Urodził się w Piotrkowie Trybunalskim, a zmarł w Warszawie. W latach 1897-1904 uczył się w Szkole Handlowej w Łodzi. W 1905 roku został aresztowany za działalność rewolucyjną i zesłany do Czelabińska. Po ucieczce pracował jako magazynier w kopalni w Sierszy, a w 1909 roku był zastępcą naczelnika „Sokoła” w Chrzanowie.
W 1914 roku objął dowództwo plutonu, a następnie służył w 2. pułku piechoty i 4. pułku piechoty Legionów. Po zwolnieniu z Legionów w 1917 roku zaangażował się w organizowanie Polskiej Organizacji Wojskowej w Chrzanowie. W 1918 roku objął dowództwo batalionu, z którym walczył na froncie litewsko-białoruskim. W latach 1921-1930 dowodził 4. pułkiem piechoty Legionów, później był komendantem placu w Wilnie. W 1931 roku przeszedł w stan spoczynku ze względu na zdrowie. W latach 30. pełnił obowiązki wiceprezydenta Radomia i przewodniczył Komitetowi Niesienia Pomocy Bezrobotnym. Po częściowym paraliżu wrócił z rodziną do Kielc, gdzie został pochowany. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i Krzyż Niepodległości.
Na podstawie artykułu „Stefan Jażdżyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
