Wilhelm Rubin

Wilhelm Rubin, znany także jako Róbin oraz Chil Wolf Rubin, urodził się 1 listopada 1873 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Ukończył tamtejsze gimnazjum, a w 1897 roku otrzymał dyplom lekarza na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Pracował jako asystent w klinice terapeutycznej Szpitala Św. Ducha, a następnie w Szpitalu Starozakonnych na Czystem. W latach 1904-1906 służył jako lekarz wojskowy podczas wojny rosyjsko-japońskiej. 26 listopada 1899 roku ożenił się z Marią z domu Arnstein; w następnym roku urodziła im się córka Stefania.

Rubin działał w środowisku lekarskim i ruchu esperanckim. Był wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Gastrologicznego, współzałożycielem i pierwszym prezesem Zrzeszenia Lekarzy RP oraz prezesem Związku Lekarzy Esperantystów. W 1893 roku założył czasopismo lekarzy esperantystów „Kuracisto”. Zmarł w 1942 roku w Łucku, gdzie został rozstrzelany przez Niemców.

Na podstawie artykułu „Wilhelm Rubin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.